می ولات پس کهم ره ای ندارم سی کسی

مِی ولات,ِ پس کُهُم ره ای ندارم, سی کسی
باد و بارونِ وُ مو هم بی قرارم سی کسی

مثل پیری پِر ولات,ِ مردمِ بی دین و دل
بی زوارم تا بیایِ انتظارم سی کسی

مِی عروسِ مرده دوما شو عروسی پُر غمم
سر وَ زونی ناله ایدُم داغ دارم سی کسی

غم وَ جونم رهته گیرم تا بُتم تا خِرخِره
سیرُمِ دنیای خوم بُی حال زارم سی کسی

روز بیدارم وُ شو بیدار تر بُی فکر و غم
دل در آوردهِ دمار از روزگارم سی کسی
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده

شب های سرگشتگی...