آیینه

دست و پا گم کرد...با زاری نمی دانم چرا بیمار شد

دست لرزان...چهره ام،افسرده...اما شوق دیدارت هنوز

می کشد صد شعله در من چون غمت در جان و دل بسیار شد

در پی ات من می دویدم چون زلیخا در پیِ آن یوسفش

بعد از آن دوری که کردی درد من با رفتنت تکرار شد

عشق یک سر درد دارد می کند دیوانه ات،از عاشقی

پیش رویش ناله ها داد این دلم،از دوری اش هم خوار شد....
سرگشته