شب پاییزی و سردی به جاده تن سپردی

شبِ پاییزی, و سردی به جادهِ تن سپردی,
شبِ تاریک و دلگیری و سردی زخم خوردی

دعا کردیم برگردی میانِ جمع ما ها
دعامان بی اثر شد پر کشیدی زود مُردی

همیشهِ روی لب هایت نشانِ خنده می بود
نشانت خنده بود و خنده ها را زود بُردی

سلامی گرم می دادی فشاری از محبت
تو دستانِ اجل را هم به دستانت فشُردی

غریبی رفتی و تنها،غریبی درد دارد
چه غمگینانه در غربت،غریبی جان سپردی,
سرگشته
#سهراب_عرب_زاده

شب های سرگشتگی...