شب های سرگشتگی

فکر می کرد دلم همدردیگر نباشم پِیِ من می گردی بی تو تا مرزِ جنون رفته دلمتو قرارست که کی برگردی؟ مانده ام این که به گوشت خوردهچه بلایی به سرم آوردی؟ عشق بازیچه ی دستانِ تو بودچقدر ها که تظاهر کردی آخرِ قصه یِ ما روشن بودرکب و دلهره و نامردی #سهراب_عرب_زاده ...

هر که مِن فکر خوشهِ رحمت و یاری دَ نِسیتا بشورهِ غمه دل مرد سواری د نسیشوک و شوپر وُ قلا دور ولات ایخوننتا صِدِی چلچله و کوگ و قناری دَ نِسیچال ایروفه کُکا تا که کُکا شَل آوورسم غم بُردن و مِردی و برابری د نسیقوم و خویشت مث دشمن سَرِ خین دارِیِ باتایل چون دشمنه دِ راه فراری دِ نسیبی تعصب همه یِ ایل بَرِک نسل خوشهتا ابد گرمی و هر شور و بخاری د نسیسرگشته#سهراب_عرب_زاده...

برده, فکرت, نا کجا ما را و از دنیا, جداغرق دارم می شوم دریا و از دنیا, جدا در میانِ جمع تا کی می شود لبخند زدبا دلی پر غصه و غم ها و از دنیا, جدا کاش می شد تا فلک جوری دگر بازی کند تا نسازد هر شبم یلدا و از دنیا, جدا درد یعنی آن زمانی هم که تنها می شویبا دلی پر غصه از دنیا, و از دنیا, جدا غم که از حد بگذرد افسردگی می آوردمی نشینی گوشه ای تنها و از دنیا جداسرگشته#سهراب_عرب_زاده...