شب های سرگشتگی

نَهل دَهسی سَرِ قلبُم که سراسر دردُمبِی خیالت شو وُ رو سَر دلِ خوم ایگردُمطومِ او خَرسَلِتهِ مِزه نکردی هرگزتا بدونی که چطو تحلِ گپل ایی مردُممونه بِی بُرمَک و بِی دَهس نشونم اییدِنطحر داری که سَرِ رَه یِ هَمش دم بَردُمسیل ایکرد وُ گو عمریِ بازیت ایدهسَرِ عشقِ تو چقد مونگه وَ دِیم ایخَردُمدِیم ایی دید چطوری مو وَدهسِی ایرُمکه چطو رنگ مو رهته مِثِ لاشِی سردُمایسو بِی دَردَلِ ایی دل دَ کِنار اومَمهتوبه اَر باز تو واگردی و مو واگردُمسهراب عرب زاده...

سراسر درد دارد شرح حالِ روزگارِ منکسی هرگز نمی فهمد نگاهِ اشکبارِ منمثالِ دختری کهِ دوستش شد همسرِ عشقشز راهِ دوستی هی مار می پلکد کنارِ منبماند آن که با من نارفیقی کرد و نارو زدبماند آن که بودهِ شاهدِ این حال زارِ منمرا چون سیل با خود می برد این قطره هایِ اشک"به جایی بر نخواهد خورد دردِ بی شمارِ من"تو را تا زنده هستم در کنارِ خود نمی بینمچه سودی گر بیایی روزگاری بر مزارِ منسرگشته#سهراب_عرب_زاده...