شب های سرگشتگی

فاصله ی انگشتَلُم جِی خالیه دهسَل تونهگوشه وَ گوشه ی اتاقُم قابَله عکسِل تونهیادگاری چشملِت تِی مو فقط دسمالیهجون و ایمونُم همیشه همدمه خَرسِل تونه دردِ دیری کُشتمهجونه سیری کُشتمهبی خیالی وِی دلومایی اسیری کُشتمه آخرش ایمیره دلوَ جونش هم سیره دلبِی ...

پشت بهونت وَ زِرُم تا تونه بینم کمیمنتظرُم تا که بِیِی تِی تو بشینم کمیدهسمه مِن زلف شلالت بکنم ساعتیخنده بزن مرهُم دردِ مونه ناراحتیبی خَوَری نصفه شویی بُی تو بِرُم دیره مالتا که نفهمن همه هی سیر کنی...