شب های سرگشتگی

زندگی حتی اگر جز چاله و چاهی نبودروشنایی هم اگر اندازه ی ماهی نبود می روَم سمتِ هدف حتی اگر مشکل بُوَدراه می سازد دلم حتی اگر راهی نبود قصد من این است و این حتماً محقق می شودلحظه ای هم زندگی جز جنگِ جانکاهی نبود خواب را می گیرم از این چشم های زندگیمی روَم حتی اگر یک چُرت کوتاهی نبود زندگی خوب است و شیرین است و هر جا می شودجا به جا کن زندگی را آن چه می خواهی نبود #سهراب_عرب_زاده ...

نکنم شکوه اگر زیر غم آوار تو باشمیا که رگبار هزاران گپ لیچار تو باشمگله از یار که پیش دگران سود نداردعند نامردی و جورست نمک خوار تو باشمروز امروزه وفایِ بشر از روی نیازستبی نیازم من از اموال وفادار تو باشمبغض آدم دو برابر شود آیینه زند جارگفت و گویِ دل من با خود اگر یار تو باشمنشود جای گزینِ تو کسی در دل خونمتا قیامت من اگر در پی دیدار تو باشمسرگشته#سهراب_عرب_زاده...

من اگر لاف بیایم , بخدا , حق دارم ,چون رفیقی بِه از عالم شده اینجا یارم بسپارید فلک لاف نیاید پیشمتار مویش که بیارزد به فلک دل دارم , من اگر یاد همهِ عالم و آدم برومنشناسد سر و پا تا برسد دیدارم مثل پرگار به دورِ دل من می گردددل ببالد به خودش نقطه ی آن پرگارم منم آن شاه که دارد به سرش تاج رفیقساختهِ مهر و وفا را دل او دیوارمسرگشته#سهراب_عرب_زاده...

اثر اگر که دعا داشت, با اثر می شدبرای من دل معشوقه همسفر می شد به تن شبی که لباسِ عروس می کردیبه جان و دل بخدا داشت, تبر می شد رسیده بود به عشقش دلم گلایه نبودرفیق اگر که به معشوقه بی نظر می شد کسی که شاهد اشکِ شبانه یِ من بودرفیق من که ز معشوقه ام پدر می شد "شده است نوع بشر آفت زمین ای کاشکه جا نشین بشر گونه ای دگر می شد"سرگشته#سهراب_عرب_زاده...

مست بودم بی مُروَّت زهر را هشیار ریخت آخرش زهر خودش را بر دل بیمار ریخت تا که می دیدم که دارم از غمش جانی هنوز بی درنگ از خشت نازش بر سرم آوار ریخت ای عجب کاری به دستم داد دل با فکر تو زهر دوری را به حلقم بی تو با اصرار ریخت از ازل بختم مرا یاری نمی کرد و مدام بر سرم باران غم را باز با تکرار ریخت پشت دیواری نشستم با خیالت بی وفا آه از دل بخت بد بین بر سرم دیوار ریخت...

بس که دل را همه شب غم زده، ناکام شده هر که پیشم بخدا آمده بد نام شده در همان روز که رفتی همه مردم گفتند روز همدردی با قلب من اعلام شده چون نبودی که ببینی چه کشیدم بخدا بی تو دل با همه ی غصه و غم رام شده من که آرام ندارم همه شب در غم تو مانده قلبم به چه نحوی دلت آرام شده آنقدر غصه به قلبم زده تا خو بکنم با همین درد که هر شب به من الهام شده سرگشته...